Ime „Bosna“ prvi put se pominje 958. godine u geopolitičkom delu De Administrando Imperio, koje je napisao vizantijski car Konstantin VII. Bosna je ime dobila po „Horion Bosona“, što na starom jeziku znači „zemlja dobrih ljudi“. Nakon Dejtonskog sporazuma površine entiteta su sledeće: Federacija Bosne i Hercegovine 26.345 km² (51,46%), Republika Srpska 24.840 km² (48,52%) i Brčko distrikt 12 km² (0,02%).
U Bosni i Hercegovini preovlađuje kontinentalna klima. U najtoplijim mesecima, julu i avgustu, temperatura se penje i do 30 stepeni, dok su najhladniji dani u decembru i januaru, kada temperatura pada i do -20 stepeni. Zemlja ima obilje padavina tokom sva četiri godišnja doba; najkišovitiji mesec je jun (110–115 mm), a najsušniji decembar (40–70 mm). Na jugozapadu zemlje i u dolini Neretve vlada mediteranska klima, pa se tu nalaze voćnjaci, povrtnjaci i vinogradi. Stočarstvo je razvijeno u celoj zemlji.
Glavne reke su Una, Sana, Drina, Sava, Bosna, Vrbas i Neretva, koja protiče ispod Starog mosta u Mostaru. Glavna prirodna bogatstva su ugalj, gvožđe, boksit, mangan, šume, bakar, hrom, cink, olovo, so, barit, azbest, kaolin i gips. Obradivo zemljište čini 14% teritorije, pašnjaci i livade 20%, šume i šumsko zemljište 39%, a ostalo zemljište 27%.
