Balkanska muzika svojim živahnim karakterom i bogatstvom harmonije pruža posebno uživanje. Ovu muziku dobro poznaju svi koji posećuju festivale folklora; može se nazvati i etničkom muzikom. U gotovo svim balkanskim zemljama melodije koje prijaju uhu veoma su slične, a isti je i zanos koji nose. U balkanskoj muzici oseća se i uticaj rumelijske turske muzike. To je jedna velika celina kojoj su male etničke grupe dodale svoje boje.
U osnovi ove posebne tvorevine je, grubo rečeno, spoj slovenske tradicije, čija istorija seže u prehrišćansko doba, i elemenata Istočnog rimskog carstva (Vizantije) i Osmanskog carstva. Slovenska tradicija, grčki elementi i anadolske boje, koje obuhvataju i osmanski i vizantijski svet, u jedinstvenom prožimanju stvorili su bogatu riznicu koju danas nazivamo balkanskom muzikom.
Balkanska muzika je veoma bliska turskoj kulturi. Muzika na Balkanu prilično se razlikuje od muzike ostatka Evrope, jer svi balkanski narodi sa Osmanskim carstvom dele zajedničku kulturnu prošlost, a najvažnija odlika ove muzike su njeni složeni ritmovi.
Sa razvojem komunikacija čak su i grupe u Americi i severnoj Evropi otkrile toplinu ove muzike, uzele instrumente u ruke i počele da sviraju balkanski folk. Grupe iz Bugarske, Mađarske i Makedonije, spajajući Istok i Zapad, takođe predstavljaju ovu muziku svetu.
