Balkanska muzika svojim živahnim karakterom i bogatstvom harmonije pruža poseban užitak. Ovu muziku dobro poznaju svi koji posjećuju festivale folklora; može se nazvati i etno-muzikom. U gotovo svim balkanskim zemljama melodije koje prijaju uhu veoma su slične, a isti je i zanos koji nose. U balkanskoj muzici osjeća se i uticaj rumelijske turske muzike. To je jedna velika cjelina kojoj su male etničke grupe dodale svoje boje.
U osnovi ove posebne tvorevine je, grubo rečeno, spoj slavenske tradicije, čija historija seže u pretkršćansko doba, i elemenata iz Istočnog Rimskog Carstva (Bizanta) i Osmanskog Carstva. Slavenska tradicija, grčki elementi i anadolske boje, koje obuhvataju Osmansko Carstvo i Bizant, u jedinstvenom prožimanju stvorili su bogato naslijeđe koje danas nazivamo balkanskom muzikom.
Balkanska muzika veoma je bliska turskoj kulturi. Muzika na Balkanu prilično se razlikuje od muzike ostatka Evrope, jer svi balkanski narodi dijele zajedničku kulturnu prošlost s Osmanskim Carstvom, a najvažnija odlika ove muzike su njeni složeni ritmovi.
S razvojem komunikacija čak su i grupe u Americi i sjevernoj Evropi otkrile toplinu ove muzike, uzele instrumente u ruke i počele svirati balkanski folk. Grupe iz Bugarske, Mađarske i Makedonije, spajajući Istok i Zapad, također predstavljaju ovu muziku svijetu.
